Snekertrekweg 1
8912 AA Leeuwarden
058 303 0482

Instatip: Postcards From Fryslan

19 juli 2021
Instatip: Postcards From Fryslan

Iedereen kan op insta, maar niet iedereen kan fotograferen. Daar heb je talent voor nodig, visie, jarenlange oefening. Iets wat Bouwe Brouwer (44) uit Sneek allemaal wél heeft. Zijn Postcards From Fryslân is onze absolute instatip van deze keer. Te meer omdat hij dit voorjaar op het Italian Streetphoto Festival in Italië een derde prijs won! Nadat hij eerder al een derde prijs in de wacht sleepte met zijn zine over Into The Great Wide Open.

Bouwe, je bent van semi-pro skateboarder fotograaf geworden, hoe is die stap gegaan?

Ik ben in 1989 begonnen met skateboarden. Op een gegeven moment op aardig niveau, gesponsord en al. Toen ik in 1995 met de kunstacademie begon begon langzaamaan het skaten wat minder te worden. In 1997 ben ik helemaal gestopt met skaten.

In 2001 ben ik afgestudeerd aan de academie, afstudeerrichting illustratie. Dat een paar jaar geprobeerd, maar uiteindelijk leraar geworden in het basisonderwijs. In 2009 heb ik het skateboarden weer wat opgepakt. en in 2013 ben ik met fotograferen begonnen. Dat was weer een stap terug in het maken van beeldend werk.

Je bent heel veel op straat te vinden, is dat je grootste inspiratie?

Zeker. Niets leuker dan buiten rondstruinen, op een plek te zijn en te zien, kijken wat een interessante plek of situatie kan zijn voor het maken van een foto.

Eigenlijk ben ik niet heel veel op straat. Ik ga denk ik gemiddeld 3 uur per week de straat op met als doel het maken van foto’s. In vergelijking met een hoop andere “straatfotografen” is dat best wel weinig. Toch lukt het me om in dat korte tijdsbestek met materiaal thuis te komen waar ikzelf blij van word. Daarnaast heb ik eigenlijk altijd een camera bij me. Dus ook tijdens het boodschappen doen, familiebezoek, vakantie etc. houd ik mijn ogen goed open.

Hoe zou je zelf je stijl omschrijven, bijvoorbeeld voor je werk op postcards from Fryslan?

Zwart wit uiteraard.

Geïnspireerd op het werk van een aantal helden uit de jaren 70: Garry Winogrand, Lee Friedlander, Mark Cohen.

Ik probeer interessante momenten vast te leggen, maar dat te doen door ook veel oog te hebben voor wat er op compositioneel vlak gebeurt. En dan niet alleen dat het er mooi op staat, maar het liefst dat alle elementen in het beeld er toe doen. Van hoek tot hoek. Soms kan alleen een mooie plek al genoeg aanleiding zijn om dat spel te spelen.

Winogrand heeft eens aangegeven dat een foto voor hem pas interessant wordt als de inhoud en de vorm bijna een strijd met elkaar aangaan om wat er nu belangrijker is. Daar kan ik me goed in vinden.

Ook vind ik het interessant als het me lukt om het beeld uit de context te trekken, zonder dat het vaag wordt.. De kijker vraagt zich af: wat gebeurt er nu precies, waar kijk ik naar. Poëzie en een stukje humor.

En je geeft ook je eigen zines uit, waarom doe je dat?

Ten eerste omdat ik natuurlijk graag wil dat mijn werk gezien wordt. Daarnaast vind ik boeken en zines daar een mooie vorm voor. Ben altijd al een boekenliefhebber geweest. Voor mijn afstuderen op de academie had ik maar liefst 4 boeken ontworpen en met de hand gemaakt/gebonden met eigen illustraties.

Ook nadenken over de vorm waarin zo’n zine dan gegoten moet worden vind ik interessant. Wat voor papier, welk lettertype. Het bepaald allemaal de sfeer en de flow van je werk.

De afgelopen jaren heb ik aardig wat projectjes op deze manier gemaakt. Nu zoek ik meer mensen op die dit voor/met mij kunnen doen. O.a. met Chemistry Publishing uit Leeuwarden. Zo kan ik de weinige tijd die ik heb besteden aan het maken van foto’s. Daarnaast is het ook tof om te zien hoe een andere ontwerper/drukker jouw werk ziet, wat voor vorm ze er aan geven. Daar leer ik weer veel van.

En, nog een nieuwtje, Eind dit jaar/begin volgend jaar komt er een zine uit met mijn Fryslan werk by TourDogs uit Los Angeles. Ook tof!

Andere berichten deze week